thumb|160px|popiersie Macieja Kazimierza Sarbiewskiego dłuta Jana Kryńskiego przed 1885 thumb|160px|popiersie Macieja Kazimierza Sarbiewskiego dłuta Andrzeja Le Bruna thumb|160px|Frontispis Lyricorum librorum według szkicu Rubensa thumb|160px|Maciej Kazimierz Sarbiewski thumb|160px|epitafium Macieja Kazimierza Sarbiewskiego na kościele św. Karola Boromeusza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 2011 thumb|160px|grób Macieja Kazimierza Sarbiewskiego na cmentarzu Powązkowskim – alejka oznaczona tablicą, pod którą znajduje się zbiorowa mogiłaZnicze oznaczają orientacyjne położenie mogiły pod alejką., 2009 thumb|160px|tablica oznaczająca grób Macieja Kazimierza SarbiewskiegoBez wymienienia imienia poety jako „...i wielu innych...” wmurowana w ścianie kościoła św. Karola Boromeusza z inicjatywy o. Innocentego Buby. w zbiorowej mogile, kościół św. Karola Boromeusza – ściana zakrystii, cmentarz Powązkowski thumb|160px|Dziedziniec Macieja Kazimierza Sarbiewskiego na Uniwersytecie Wileńskim
Maciej Kazimierz Sarbiewski SJ herbu Prawdzic łac. Mathias Casimirus Sarbievius (ur. 24 lutego 1595 w Sarbiewie koło Płońska, zm. 2 kwietnia 1640 w Warszawie) – światowej sławy polski poeta neołaciński i teoretyk literatury epoki baroku, kaznodzieja nadworny Władysława IV, jezuita.