Po powrocie do Łodzi od 1945 r. poświęcił się pracy naukowej najpierw na Uniwersytecie Łódzkim, a potem na Akademii Medycznej, był jednym z organizatorów Wydziału Farmaceutycznego. Od 1945 r. był zastępcą profesora, od 1956 r. docentem, od 1962 r. profesorem nadzwyczajnym. Od 1959 r. kierował pierwszą w Polsce Katedrą Historii Farmacji na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Łodzi. Od początku swoje zainteresowania naukowe kierował ku historii, a ogniskował je na dziejach farmacji polskiej, a zwłaszcza farmacji łódzkiej, choć i regionu łódzkiego.
Rodzina Był synem Roberta i Pauliny z Mieczyńskich. W 1930 poślubił Irenę Skępską, z którą miał trzy córki: Barbarę Annę Kuźnicką (farmaceutkę i prof. historii farmacji w PAN), Jadwigę Marię Sobocińską (biolożkę), Teresę Zofię Materkowską (polonistkę).