W zależności od przyjętej dawki, działanie i odczucia powodowane przez dekstrometorfan dzieli się zwyczajowo na 4 poziomy zwane plateau, co jest podyktowane różnym stopniem oddziaływania na poszczególne receptory w miarę zwiększania ilości substancji (charakterystyczne jest, że efekty tej substancji nie nasilają się liniowo w miarę zwiększania dawki jak w przypadku większości leków, ale raczej zmieniają swój charakter): 1. plateau: 1,5–2,5 mg/kg (najsilniejsze działanie na fragment PCP2 receptora NMDA, mała aktywność sigma1 i znikoma blokada NMDA) 2. plateau: 2,5–7,5 mg/kg (rosnąca aktywność sigma1, silniejsza blokada NMDA, PCP2 bez większych zmian na stałym poziomie) 3. plateau: 7,5–15 mg/kg (przeważa blokada ogólna receptora NMDA) 4. plateau: powyżej 15 mg/kg (brak zmian w oddziaływaniu na poszczególne receptory; zerwanie większości połączeń między neuronami) sigma plateau: polega na aplikowaniu różnych dawek w ciągu całego dnia (najwyższa aktywność receptora sigma1), może doprowadzić tok myślenia do anormalnego, większość użytkowników uważa ten stan za nieprzyjemny.
Wyższe dawki, zwłaszcza powyżej 20 mg/kg, mogą być groźne dla zdrowia i życia.