mały|267x267px|Grób Tadeusza Gedego i jego żony Olgi na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Tadeusz Gede (ur. 28 marca 1911 w Tbilisi, zm. 4 marca 1982 w Warszawie) – polski inżynier elektryk, dyplomata i polityk. Poseł na Sejm PRL I, III i IV kadencji, minister handlu zagranicznego (1949–1952), w latach 1952–1956 wiceprezes Rady Ministrów. Wieloletni ambasador i członek KC PZPR.
Życiorys Urodził się 28 marca 1911 w Tbilisi, w inteligenckiej rodzinie Ottona i Stanisławy. Po zdaniu matury podjął studia na Politechnice Warszawskiej, które ukończył w 1934.
W II Rzeczypospolitej działał w Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie” (1932–1934) oraz Komunistycznym Związku Młodzieży Polski„Życie Warszawy”, nr 44 z 8 marca 1982, s. 10 (nekrolog)..
W czasie okupacji mieszkał w Warszawie. Po powstaniu warszawskim pracował jako robotnik rolny w Radowiskach w powiecie Błonie.
W 1945 zastępca kierownika grupy operacyjnej „Pomorze” w Bydgoszczy z polecenia Ministerstwa Przemysłu oraz naczelnik wydziału przemysłowego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy.