Dobre występy w sezonie 2002/2003 Pucharu Europy, w którym zaliczył wygraną w slalomie na zawodach w Oberjoch, a także pięciokrotnie stawał na niższych stopniach podium zaowocowały debiutem w Pucharze Świata. Nastąpił on 12 stycznia 2003 roku kiedy to na rozgrywanych w Bormio zawodach sezonu 2002/2003 nie zakwalifikował się do rundy finałowej slalomu. 15 grudnia tego roku zdobył z kolei pierwsze punkty w Pucharze Świata, zajmując 5. miejsce w slalomie na zorganizowanych w Madonna di Campiglio zawodach sezonu 2003/2004, natomiast pierwsze podium w tym cyklu zaliczył 27 stycznia 2004 roku na zawodach w Schladming, na których był drugi w slalomie, plasując się za Austriakiem Benjaminem Raichem i przed Finem Kalle Palanderem.
W 2005 roku wystartował w mistrzostwach świata w Bormio, na których zajął 13. miejsce w slalomie gigancie oraz nie ukończył pierwszego przejazdu slalomu. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Turynie nie ukończył pierwszego przejazdu zarówno slalomu, jak i slalomu giganta. W 2007 roku, podczas mistrzostw świata w Åre zajął 19. miejsce w slalomie gigancie, ponadto zdobył srebrny medal w slalomie, w którym rozdzielił na podium Austriaka Mario Matta i Francuza Jeana-Baptiste'a Grange'a.