W 1768 zmarła matka Adelajdy. Adelajda i jej pozostałe siostry, które pozostały przy życiu; Madame Zofia i Madame Wiktoria, od tej pory trzymały się razem i do końca życia ojca były przeciwne wszystkiemu co robił, nie mogąc nigdy się porozumieć. Adelajda została ich przywódczynią – na dworze królewskim w Wersalu nazywano je Mesdames Tantes.
Adelajda była żarliwą przeciwniczką ostatniej oficjalnej metresy ojca, następczyni Madame Pompadour, Madame du Barry. Gdy arcyksiężniczka Maria Antonina przybyła do Wersalu, aby poślubić bratanka Adelajdy Ludwika-Augusta i zostać delfiną Francji, ta postanowiła nastawić ją przeciwko du Barry, co się jej udało. Nawet gdy sama cesarzowa Maria Teresa namawiała córkę do lepszego traktowania metresy królewskiej, nic nie zmieniło zdania Marii Antoniny o du Barry, aż do końca jej życia.
Śmierć ojca Kiedy umarł brat Adelajdy i ojciec Ludwika XVI, pozostawił po sobie dokument, w którym zobowiązał poddanych do oddania opieki nad Ludwikiem-Augustem, kiedy zostanie królem, w ręce Adelajdy. Dokument ten został otwarty 12 maja 1774, dwa dni po śmierci Ludwika XV, kiedy to delfin Francji został ogłoszony królem Ludwikiem XVI.