thumb|Załoga chińskiego karabinu maszynowego w stanowisku strzelniczym w birmańskiej dżungli, marzec 1942 roku Wojna chińsko-japońska (1937–1945), zwana również drugą wojną chińsko-japońską – wojna toczona od 7 lipca 1937 do 2 września 1945 roku, będąca ośmioletnim zmaganiem między Republiką Chińską i Cesarstwem Wielkiej Japonii.
Rozpoczęła się przed wybuchem II wojny światowej w Europie wraz z japońską okupacją Mandżurii od 1931 roku i utworzenia tam marionetkowego państwa Mandżukuo. Zakończyła się wraz z kapitulacją Japonii w wojnie na Pacyfiku. Charakteryzowała się największą liczbą ofiar z wszystkich frontów II wojny światowej, szacowaną nawet na 30 mln ludzi.
Nazwa W ChRL oraz w Republice Chińskiej wojnę nazywa się wojną przeciw Japonii () lub ośmioletnim oporem przeciw Japonii ().
W Japonii wojna znana jest pod nazwą: wojna japońsko-chińska (, Nitchū-sensō). Po wybuchu wojny na Pacyfiku w grudniu 1941 przerodziła się w wojnę w Wielkiej Azji Wschodniej (, Daitōa-sensō).