thumb|240px|Grób Stanisława Ludwika Korotyńskiego na cmentarzu Powązkowskim Ludwik Stanisław Korotyński (ur. 12 maja 1860 w Wilnie, zm. 28 lipca 1919 w Aleksandrowie Kujawskimdane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – polski pisarz i dziennikarz.
Syn Wincentego, brat Władysława Rajnolda i Brunona Wincentego.
Ukończył studia na wydziale historyczno-filologicznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego w 1883, a następnie jako nauczyciel przebywał w południowej Francji, na Ukrainie i Wołyniu oraz w Wyższym Wołoczku guberni twerskiej, aż do 1890, kiedy na stałe osiadł w Warszawie. Od czasów uniwersyteckich do 1893 współpracował z "Gazetą Warszawską", także z "Tygodnikiem Powszechnym". Pracował później w "Tygodniku Ilustrowanym", w "Wiśle" (której był przez lat kilka do 1899 współredaktorem), nowym "Słowniku języka polskiego", oraz encyklopedii Orgelbranda.
Osobno wyszły jego: "Słów kilka o grafice, pisowni i czystości języka polskiego" (w "Roczniku zbiorowym prac naukowych" studentów warszawskich, Warszawa, 1882), oraz objaśnienia polskie do "Tabulae, Qllibus antiquitates graecae et romanae illustrantur" Stefana Cybulskiego (Lwów, 1894).