Aleksander August Tomasz Fabian (ur. 30 lipca 1847 w Nowym Dworze, zm. 26 czerwca 1911 w Łodzi) – polski lekarz.
Życiorys
Syn Szymona (1803–1885), farmaceuty, brat Oskara (1846–1899). Uczęszczał do gimnazjum gubernialnego, potem do III Gimnazjum w Warszawie. Studiował medycynę na wydziale lekarskim Szkoły Głównej od 1866, studia ukończył już na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim w 1871. Tytuł doktora medycyny otrzymał na Uniwersytecie w Dorpacie. Uzupełniał studia w Berlinie, Würzburgu i Wiedniu. Praktykował jako lekarz górniczy Okręgu Wschodniego w Suchedniowie i jako wolnopraktykujący lekarz w Dąbrowie Górniczej. W 1884 został dyrektorem zakładu hydropatycznego w Nałęczowie. Od 1890 był miejskim lekarzem Warszawy. Potem przeniósł się do Łodzi, zajął stanowisko dyrektora zakładu leczniczego w Chojnach pod Łodzią, wykładał higienę i fizjologię w wyższych klasach szkół średnich w Łodzi. W 1872 ożenił się z Anną Marią Stockmann (1848–1935)Teodor Jeske-Choiński. Neofici polscy; materyały historyczne. Warszawa, 1904.