George Davis Snell (ur. 19 grudnia 1903 w Bradford, Massachusetts, zm. 6 czerwca 1996 Bar Harbor, Maine) – amerykański genetyk oraz pionierski immunolog zajmujący się transplantacjami.
Życiorys George Snell urodził się w Bradford, w stanie Massachusetts, jako najmłodsze dziecko z trójki rodzeństwa. Nauki pobierał w szkołach w Brookline a następnie uczęszczał do Dartmouth College w Hanover, gdzie kontynuował swoją pasję do matematyki i nauki, skupiając się na genetyce. W 1926 roku odebrał swój licencjat na Dartmouth College.
Z rekomendacji Johna Gerould, profesora genetyki na Dartmouth, Snell wykonał pracę kończącą studia na Harvardzie z Williamem E. Castle, pierwszym amerykańskim biologiem, który szukał Praw Mendla u ssaków. Snell uzyskał tytuł doktora na Harvardzie w 1930. W swojej rozprawie doktorskiej zajmował się badaniem sprzężeń genetycznych u myszy.
Następnie Snell spędził dwa lata na praktykach postdoktoranckich na University of Texas z Hermannem Josephem Mullerem, który był pionierem w dziedzinie genetyki radiacyjnej (on również zdobył Nagrodę Nobla). Snell wraz z Mullerem badał genetyczne efekty promieniowania rentgenowskiego na myszach.