Wobec tego przywódca ZSRR Józef Stalin polecił opracować nowocześniejszy samolot, wyznaczając termin jego do wejścia do służby do 1954 roku, kiedy liczono się z wybuchem nowej wojny światowej. Równolegle w USA powstawał odrzutowy bombowiec strategiczny nowego pokolenia Boeing B-52 Stratofortress. Jako pierwszy swój projekt międzykontynentalnego odrzutowego bombowca M-4 zaproponował w lutym 1951 roku Władimir Miasiszczew. Nad nowymi samolotami pracował także Tupolew, popierany przez ministra lotnictwa Chruniczewa jako bardziej doświadczony i uznany konstruktor, lecz mimo zachęt, nie przedstawił kontrpropozycji, wyrażając wątpliwości co do możliwości skonstruowania odrzutowego bombowca o odpowiednim zasięgu, a przy tym zbiegło się to też w czasie z jego chorobą. Postanowieniem z 24 marca 1951 roku władze ZSRR zleciły wobec tego skonstruowanie strategicznego bombowca Miasiszczewowi. Dopiero wówczas, 2 kwietnia 1951 roku Tupolew zaproponował skonstruowanie bombowca dalekiego zasięgu o napędzie turbośmigłowym w osobistym liście do Stalina.