mały|Grób Wacława Szymanowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Wacław Michał Jerzy Szymanowski (ur. 14 kwietnia 1895 w Monachium, zm. 15 stycznia 1965 w Warszawie) – polski fizyk, filozof i polityk. W latach 1948–1955 minister poczt i telegrafów, następnie do 1956 minister łączności, poseł na Sejm Ustawodawczy.
Życiorys Był synem rzeźbiarza Wacława i Gabrieli. W 1913 zdał egzamin maturalny w c. k. Gimnazjum III w Krakowie. Następnie zapisał się na studia na Wydział Elektro-Mechaniczny Politechniki Monachijskiej, kontynuował je od na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a od 1917 studiował na Politechnice Wiedeńskiej. Tamże wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Wiosną 1919 rozpoczął służbę w Wojsku Polskim na frontach wojny polsko-bolszewickiej jako technik i radiotelegrafista, w 1920 zdemobilizowany wrócił do Wiednia, gdzie ukończył studia, uzyskując w 1923 dyplom inżyniera elektryka. Początkowo pracował jako inżynier projektant w firmach austriackich i niemieckich, w 1926 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W 1927 został asystentem na University of Michigan, tamże doktoryzował się w 1929 w naukach fizyki technicznej, prowadził także działalność edukacyjną wśród robotników polskich jako wykładowca różnych kółek samokształceniowych.