Michaił Petrowicz Filimonow, ros. Михаил Петрович Филимонов (ur. 1910 w Riazaniu, zm. 1958 w Kijowie) – pułkownik bezpieczeństwa państwowego, funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, m.in. szef Wydziału 4 Specjalnego Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.
Życiorys Uczęszczał do różnych szkół w Riazaniu. W latach 1928–1930 członek WLKSM (Wsesojuznyj Leninskij Kommunisticzeskij Sojuz Mołodzioży (Wszechzwiązkowy Leninowski Komunistyczny Związek Młodzieży). Od września 1930 roku studiował i w lipcu 1935 ukończył Moskiewski Instytut Chemiczno Technologiczny.
Pracę w organach bezpieczeństwa rozpoczął w grudniu 1938 roku, kiedy rozpoczęto masowe werbowanie m.in. na uczelniach, do służby w wyniszczonym czystkami NKWD. Karierę w NKWD rozpoczął od wysokiego stanowiska – zastępcy szefa 11 Oddziału V Wydziału Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego przy Ludowym Komisariacie Spraw Wewnętrznych (ros. skr. GUGB NKWD) ZSRR, prawdopodobnie ze względu na jego wysokie wykształcenie, co było wówczas rzadkością w tej instytucji. Następnie już 9 marca 1939 roku został szefem Wydziału 4 Specjalnego Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR, gdzie znajdowało się główne laboratorium chemiczne tej instytucji.