W kampanii napoleońskiej 1812 dowódca 3 pułku gwardii litewskiej. Wskutek lekkomyślności dał się zaskoczyć gen. Eufemiuszowi Czaplicowi pod Słonimem, rozbity, ranny dostał się do niewoli. Internowany w Chersoniu. W 1814 po uwolnieniu z niewoli mianowany dowódcą 1 Brygady Jazdy w armii Królestwa Polskiego, ale funkcji tej nie podjął. Wyniszczony ranami i niewolą, zmarł w Warszawie.
Odznaczenia Był odznaczony Krzyżem Srebrnym i Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (1792 i 1810) oraz Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Legii Honorowej (1807 i 1808)Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 149.
Zobacz też Dywizja Ułanów Królestwa Kongresowego Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego
Przypisy
Bibliografia H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998
Linki zewnętrzne