Jacek (Hiacynt) Jezierski herbu NowinaKrystyna Zienkowska, Jacek Jezierski, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XI, 1964-1965, s. 204. (ur. 1722 w ziemi łukowskiej, zm. 23 listopada 1805 w Otwocku Wielkim) – pisarz polityczny i ekonomiczny, publicysta i działacz gospodarczy.
Życiorys Urodzony w ziemi łukowskiej, jako syn Ludwika, komornika ziemskiego łukowskiego, i Wiktorii ze Stoińskich. Za panowania Augusta III, przez 22 lata służył w wojsku kończąc ją w stopniu kapitana regimentu artylerii konnej oraz tytularnego generała majora Buławy Wielkiej Koronnej. Około 1758 wykupił od rodzeństwa dobra rodzinne w ziemi łukowskiej. W 1782 nabył za pół miliona złotych dobra malenieckie znajdujące się koło Końskich w Zagłębiu Staropolskim. Uprzemysłowił majątek spiętrzając w 1794 wody przepływającej przez Maleniec rzeki Czarnej i napędzając za jej pomocą koła wodne zyskując energię dla zbudowanych ze swoich środków młyna, tartaku oraz fryszerni. Część jego warsztatów zachowała się do dziś i stanowi część Muzeum Techniki w Maleńcu.