Świetlica miała początkowo służyć chórowi 10 lat, ale przestano z niej korzystać dopiero w 1987 r., kiedy rozebrano ją w związku z rozbudową pobliskiej szkoły podstawowej.
W 1949 r., kiedy liczba chórzystów wynosiła ok. 130 osób (więcej niż zespół „Mazowsze”), nastąpiła zmiana dyrygenta – Karol Stryja rozpoczął pracę w Katowicach, a na jego miejsce przyszedł Karol Anbild i to właśnie z nim „Echo” odniosło największe sukcesy w swej historii. Wielokrotnie występowało w Warszawie przed władzami Rzeczypospolitej, a także korpusem dyplomatycznym, zbierając bardzo pozytywne recenzje, a koncerty często transmitowało Polskie Radio.
W 1949 r. odbyło się 47 występów m.in. wielokrotnie w czasie Festiwalu Muzyki Ludowej w Warszawie, w Katowicach, w Rudzicy k. Cieszyna, z okazji 100. rocznicy śmierci Fryderyka Chopina; chór uczestniczył również w nagraniach w Polskim Radiu i Państwowych Zakładach Fonograficznych. Sukcesy warszawskie zwiększyły popularność chóru, a utworów w wykonaniu „Echa” można było często posłuchać na falach Polskiego Radia.