Nadzy, czarnoskórzy tubylcy, których spotkali, poczęstowali ich dziwną potrawą, po której towarzysze Sindbada stracili rozum. On sam przezornie nic nie jadł. Okazało się, że ich królem był ghul, żywiący się ludzkim mięsem. Także jego poddani byli ludożercami. Towarzyszy Sindbada zaczęto tuczyć i co jakiś czas zabijano, pieczono i pożerano jednego z nich. Mordowani nie mogli się bronić, gdyż po tajemniczej potrawie nie byli niczego świadomi. Ostatecznie Sindbadowi udało się uciec z pomocą pewnego pasterza, który, spostrzegłszy, że Sindbad nie oszalał, wskazał mu drogę ucieczki.