William Archibald Spooner (ur. 22 czerwca 1844, zm. 29 sierpnia 1930) – angielski uczony i anglikański duchowny. Był jednym ze znanych oksfordzkich donów, a od jego nazwiska pochodzi nazwa pewnego typu przejęzyczenia: spuneryzmu.
Ukończył studia na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie w późniejszym czasie pracował przez 60 lat. Wykładał historię starożytną, filozofię oraz teologię.
Był bardzo barwną postacią, znany był z gościnności, grzeczności i roztargnienia. Na jego temat krążyło wiele anegdot. Pewnego dnia miał on zaprosić członka fakultetu na obiad wydany z okazji przyjęcia w poczet profesorów nowej osoby. Zaproszony odpowiedział mu grzecznie, że to właśnie on jest tym nowym członkiem fakultetu. „Nie szkodzi” – miał na to odrzec Spooner – „i tak pan może przyjść”. W innym znanym przypadku Spooner wysłał do jednego z wykładowców notatkę, prosząc go o natychmiastowe stawienie się przed nim w ważnej sprawie. Na dole wiadomości dopisane było postscriptum informujące wzywanego wykładowcę, że sprawa została już rozwiązana i nie musi on do niego przychodzić.