W obliczu zbliżającej się klęski państw centralnych powstawały lokalne ośrodki władzy, które organizowały polską administrację, rozbrajały wroga i przejmowały własność obcego kapitału: Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego (19 października 1918) Polska Komisja Likwidacyjna w Krakowie (28 października 1918) – Wincenty Witos Tymczasowy Komitet Rządzący we Lwowie (24 listopada 1918) Rada Delegatów Robotniczych w Lublinie, Dąbrowie Górniczej (5 listopada 1918) Naczelna Rada Ludowa w Poznaniu (10 listopada 1918) – Wojciech Korfanty, Władysław Seyda Republika Tarnobrzeska (listopad 1918) – Tomasz Dąbal, ks. Eugeniusz Okoń Republika Ostrowska, także Rzeczpospolita Ostrowska (10–26 listopada 1918) Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej w Lublinie (6 listopada 1918) – PPS, PPSD, PSL „Wyzwolenie”, POW; premier: Ignacy Daszyński – nie obejmował całego kraju, nieuznawany na arenie międzynarodowej Rzeczpospolita Zakopiańska (październik 1918)- Stefan Żeromski