Święty Hermenegild (ur. ok. 564 w Toledo, zm. 13 kwietnia 586 w Tarragonie z Martyrologium rzymskiego (fr.)) – książę wizygocki, syn króla Leowigilda i Teodozji, brat Rekkareda I, męczennik i święty Kościoła katolickiego.

Żywot świętego

Hermenegild urodził się w królewskiej rodzinie, najprawdopodobniej w Toledo, ówczesnej stolicy Królestwa Toledańskiego. Został wychowany, w panującej wśród Wizygotów wierze arianizmu (miejscowa ludność, potomkowie osadników rzymskich byli w większości katolikami).

W wieku 15 lat w 578 lub na początku 579 roku został ożeniony z frankijską księżniczką Ingundą, córką Sigeberta I i Brunhildy, która była córką króla wizygotów Atanagilda. Zaraz po ślubie wysłano go jako gubernatora do jednej z południowych prowincji państwa, Betyki. Hermenegild, przez rodzinę matki, związany był ze św. Leandrem z Sewilli, przyjacielem późniejszego papieża Grzegorza I Wielkiego, a także ze św. Izydorem. Wpływ św. Leandra, jak i żony katoliczki, miał decydujące znaczenie na porzucenie przez niego dotychczasowego wyznania. Młody książę przyjął chrzest i nawrócił się na katolicyzm.