W pierwszym roku wojny Hermenegild utracił Meridę, a w 584 po dłuższym oblężeniu Sewillę. Po utracie całego podległego terytorium uciekł do Kordoby, która pozostawała w rękach Bizantyjczyków. Leowigild przekupił najpierw prefekta bizantyjskiego by opuścił miasto i pojmał zbuntowanego syna, którego skazał na wygnanie do Walencji a potem do Tarragony, gdzie poniósł śmierć. Ingunda próbowała uciec do Austrazji, została jednak schwytana przez wojska bizantyjskie i drogą morską przewieziona do Konstantynopola. Zmarła w czasie przerwy w podróży na wybrzeżu Afryki. Jej syn, Atanagild, dostał się pod opiekę cesarza bizantyjskiego Maurycjusza.

Śmierć

Konflikt zbrojny zakończył się uwięzieniem i śmiercią Hermenegilda.

W dziele "Dialogi", papież Grzegorz I wspomina, że Hermenegild odrzucił ofertę łaski od swojego ojca, w zamian za odstąpienie od wiary katolickiej. Królewicz odmówił jednak sprzeniewierzenia się Bogu i został ścięty w Wielki Piątek 13 kwietnia 586 roku w Tarragonie.

Według Martyrologium rzymskiego natomiast, został zabity siekierą na rozkaz ojca w Wielkanoc, gdy odmówił komunii z rąk ariańskiego biskupa.

Inną przyczyną śmierci było zasztyletowanie przez jednego z wasali ojca w amfiteatrze w Tarragonie.

Kult