Przez całe średniowiecze jego forma nie uległa zmianie, miała charakter rytualnej celebracji. Największą popularnością taniec cieszył się we Włoszech, Francji i Anglii. W niektórych regionach Wielkiej Brytanii jeszcze dziś jest praktykowany w czasie świąt religijnych i ludowych, związanych z zimowym przesileniem (22 grudnia). W czasie świąt Muming Play związanych z antycznymi kultami rolniczymi, w celu zapewnienia bogatych zbiorów, wzdłuż ulic i na placach, rolnicy śpiewając tańczą pewną odmianę carol.
Zmiana nastąpiła tam, gdzie do akompaniamentu śpiewem dodano muzykę, lub wręcz zastąpiono nią śpiew. Wtedy carole stała się tańcem wyłącznie świeckim.
We Francji przez jakiś czas tańczono ją na bazie rondeau (ronda), muzyki początkowo liturgicznej, wykonywanej do końca XIII w. monodycznie. Po tym okresie zaczęto ją wykonywać polifonicznie, aż do końca XV w. Termin rondeau oznaczy okrąg i odnosi się tak do tańca wykonywanego w tej formie (łac. rotundus), jak i do akompaniamentu charakteryzującego się ciągłym powrotem refrenu.