Wzorce izoenzymów różnią się w zależności od tkanki. CK-BB rzadko osiąga znaczącą ilość w krwiobiegu. Mięśnie szkieletowe wytwarzają CK-MM (98%) i CK-MB. Mięsień sercowy natomiast wytwarza CK-MM w 70% i CK-MB w 30%.
Cytoplazmatyczne dimeryczne formy kinazy kreatynowej to: MM – mięśnie szkieletowe MB – mięsień sercowy BB – mózg.
Istnieją jeszcze dwie formy mitochondrialne, które są oktamerami: sMt-CK – mitochondrialna forma mięśniowa (sarcomeric) uMt-CK – mitochondrialna forma tzw. wszędobylska (ubiquitous)
Mitochondrialna kinaza kreatynowa (CKm) jest obecna w przestrzeni międzybłonowej mitochondrium. Uczestniczy w produkcji fosfokreatyny z ATP tworzonego w procesie fosforylacji oksydacyjnej.
Diagnostyka Badania aktywności kinazy kreatynowej w surowicy stosuje się w diagnostyce medycznej. Podwyższony poziom CK świadczy przede wszystkim o uszkodzeniu tkanek, szczególnie mięśni. Oznacza zatem kontuzje, nadmierny wysiłek fizyczny, choroby mięśnia sercowego, zawał serca, choroby ośrodkowego układu nerwowego, wylewy, napady epileptyczne lub intensywną radioterapię.