Władysław Krajewski (ur. 14 grudnia 1919 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 2006 tamże) – polski filozof żydowskiego pochodzenia zajmujący się filozofią nauki.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie komunistów. Syn Władysława Stein-Krajewskiego i Zofii Warskiej (1895–1937), wnuk Adolfa Warskiego. W wieku 11 lat wyjechał z matką i jej drugim mężem Stanisławem Ryszardem Stande do Związku Radzieckiego. Szkołę średnią ukończył w Moskwie, następnie w trakcie II wojny światowej ukończył studia na Wydziale Fizyko-Matematycznym jednego z tamtejszych instytutów pedagogicznych. Po studiach przez kilka lat był nauczycielem matematyki i fizyki w szkole średniej w Jasnej Polanie. W 1946 powrócił do Polski. Od listopada do sierpnia 1947 pełnił funkcję kierownika działu zagranicznego „Trybuny Robotniczej”. Od 1947 do 1948 pracował w Bibliotece KC PPR. W marcu 1948 został wykładowcą w Szkole Partyjnej przy Komitecie Centralnym PPR (następnie PZPR), w której od 1950 do 1951 pełnił funkcję zastępcy kierownika Katedry Materializmu Dialektycznego i Historycznego. Zarazem zaocznie studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie następnie aż do emerytury pracował w Instytucie Filozofii. mały|300x300px|Grób Władysława Krajewskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Od 1947 należał do PPR, a następnie do PZPR.