Do Polski wrócił pierwszym transportem na statku „Banfora”, jedynym, który powrócił do kraju na prawach regularnego wojska, w zwartym oddziale, z bronią. W latach 1946–1951 pracował we Wrocławiu, m.in. kierował odbudową wiszącego Mostu Grunwaldzkiego. Nostryfikował na Politechnice Wrocławskiej dyplom inżyniera wojskowego, uzyskując tytuł inżyniera budownictwa lądowego. W 1951 roku przeniesiony służbowo do Krakowa, gdzie mieszkał do śmierci. Budował Nową Hutę, Politechnikę Krakowską i Kielecką oraz Petrochemię Płocką. Zmarł 30 września 1986 w Krakowie. Jest pochowany w zabytkowej części Cmentarza Rakowickiego w Krakowie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Podporucznicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Szwajcarii w czasie II wojny światowej Kategoria:Kapitanowie saperów Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim