Phạm Hùng (ur. 11 czerwca 1912, zm. 10 marca 1988 w Ho Chi Minh) – wietnamski polityk, premier Wietnamu w latach 1987–1988.
Życiorys Pham Hùng urodził się w gminie Long Hồ w rodzinie mieszczańskiej. W czasie nauki w gimnazjum wstąpił do Związku Studentów i Rewolucyjnej Młodzieży Wietnamu. W 1930 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Indochin stając się jej jednym z czołowych działaczy. W 1931 roku został aresztowany przez francuskie władze kolonialne i skazany na karę śmierci, wyrok zmieniono na dożywotnie więzienie. W sierpniu 1945 roku po wybuchu powstania przeciwko okupacji japońskiej został zwolniony z więzienia.
W 1946 roku został wybrany sekretarzem Tymczasowego Komitetu Partii Pracujących Wietnamu (PPW) w Wietnamie Południowym. W 1951 roku na II Zjeździe Partii Pracujących Wietnamu został wybrany członkiem Komitetu Centralnego PPW, a w 1952 roku został zastępcą sekretarza KC PPW ds. Południa oraz przewodniczącym Komitetu Ruchu Oporu we wschodnim okręgu delty Mekongu.
W 1955 roku został szefem delegacji Ludowej Armii Wietnamu przy powstałej Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Sajgonie. W 1955 roku został wybrany członkiem Biura Politycznego PPW. W 1957 roku zostaje szefem kancelarii rządu Demokratycznej Republiki Wietnamu, a następnie w kwietniu 1958 roku wicepremierem.