Gmina żydowska Przed II wojną światową w Jeziornie silna była gmina żydowska. Według spisu powszechnego z roku 1921 Żydzi stanowili połowę mieszkańców osady (było ich 329), w roku 1939 liczba ta wzrosła do 455. Osiedlali się głównie w rejonie ul. Bielawskiej, Fabrycznej, Zgody i Koziej. Teren w okolicy ul. Koziej jest do dziś popularnie określany jako „Argentyna”, ze względu na kraj, do którego wyemigrowała za chlebem duża grupa Żydów z Jeziorny. Na terenie działała m.in. bożnica wybudowana na początku lat 30. u zbiegu ul. Warszawskiej i ul. Bielawskiej i mykwa (budynek zachowany do dziś, przy ul. Bielawskiej) oraz rytualna ubojnia. W mieście nie było kirkutu, zmarłych chowano w Górze Kalwarii lub Piasecznie.
W czasie wojny Niemcy najpierw zgromadzili Żydów z Jeziorny i okolic w krótko istniejącym getcie (znajdującym się między rzeką Jeziorką a ulicą Bielawską), a następne wywieźli ich do getta w Warszawie (dokładna data wywózki nie jest pewna – jedne źródła mówią o 25 stycznia 1941 roku inne o 22 lutego 1941 roku). Szarytki z pobliskiego Klarysewa ukrywały w czasie wojny ok.