Charles Eric Alexander Hambro, baron Hambro (ur. 24 lipca 1930, zm. 7 listopada 2002) – brytyjski przedsiębiorca i polityk, syn pułkownika Charlesa Hambro i Pameli Cobbold, córki Johna Cobbolda.
Stracił matkę mając dwa lata. Jego ojciec ożenił się następnie z wdową po Marcusie Wallenbergu. Szwedzkie koneksje macochy umożliwiły Charlesowi wyjazd do Szwecji podczas II wojny światowej. Później przebywał w Stanach Zjednoczonych. Do Anglii powrócił w 1943 r. i uczęszczał do Eton College. Później przez 2 lata odbywał służbę wojskową w Coldstream Guards. Następnie rozpoczął pracę w rodzinnym banku, Hambros Bank. Już po 5 latach został tam dyrektorem zarządzającym. W 1965 r. został zastępcą prezesa, a w 1972 r. prezesem. Na tym stanowisku pozostawał do 1997 r. Podczas krachu giełdowego lat 1973–1974 był jednym z prezesów banku wytypowanych przez Bank Anglii do udzielenia pomocy finansowej po upadku firmy Slater Walker i przy groźbie kryzysu finansowego. W latach 80. przeniósł siedzibę banku do londyńskiego City, niedaleko Tower of London. Nie radząc sobie z narastającą w latach 90. konkurencją innych banków, Hambro sprzedał swój bank w 1998 r.