W 1916 głównym inżynierem wytwórni został Herbert Smith, pod którego kierownictwem powstał bardzo udany Sopwith 1½ Strutter, półtora zastrzałowiec nazwany tak ze względu na nietypową konstrukcję skrzydeł. Maszyna ta nosząca oznaczenie fabryczne Type 9901 była szeroko wykorzystywana w działaniach wojennych przez RNAS, RFC i francuskie Aéronautique Militaire jako jednomiejscowy bombowiec, dwumiejscowy myśliwiec, samolot rozpoznania artyleryjskiego i maszyna szkolna. Wkrótce zbudowano pomniejszoną wersję maszyny przeznaczona do zadań myśliwskich nazwaną Sopwith Scout, a nieoficjalnie Pup (od ang. szczeniak). Obie te maszyny były pierwszymi udanymi brytyjskimi samolotami zbudowanymi w konfiguracji z ciągnącym śmigłem i synchronizowanymi karabinami maszynowymi umożliwiającymi strzelanie przez śmigło. Pierwszym brytyjskim synchronizatorem było urządzenie Sopwith-Kauper, ale później używano synchronizatorów także innych projektów. Myśliwce Sopwith Pup były szeroko używane przez RFC i RNAS, także jako samoloty pokładowe, a po zakończeniu działań wojennych jako maszyny szkolne.