Po zakończeniu wojny wytwórnia Sopwitha zbankrutowała, a sam Thomas Sopwith powrócił do przemysłu lotniczego kilka lat później stając się w listopadzie 1920 roku współzałożycielem i udziałowcem kolejnej wytwórni, nazwanej od nazwiska głównego konstruktora i pilota testowego Sopwith Aviation Harry’ego Hawkera. Thomas Sopwith został dyrektorem nowej wytwórni Hawker Aircraft. W latach 1925-27 był prezesem Towarzystwa Brytyjskich Konstruktorów Lotniczych. Po utworzeniu na bazie poprzednich zakładów koncernu Hawker Siddeley, Sopwith został w 1936 jego prezesem i pełnił tę funkcję do emerytury.
W latach 1934 i 1937, Sopwith wziął udział w regatach o Puchar Ameryki na zakupionym przez siebie jachtach Endeavour i Endeavour II. Obie jednostki zostały zbudowane z użyciem największych ówcześnie zdobyczy techniki, ale mimo to nie udało mu się zwyciężyć regat.
W 1953 roku Thomas Sopwith został uhonorowany tytułem szlacheckim. W 1979 roku został przyjęty do Międzynarodowej Galerii Sławy Lotnictwa (International Aerospace Hall of Fame) w San Diego.
Po nacjonalizacji wytwórni Hawker Siddeley, Thomas Sopwith pracował jako konsultant aż do końca 1980 roku. Setne urodziny zostały uczczone przelotem samolotów wojskowych nad jego domem.