Wariant podstawowy przewidywał dwie poczekalnie (I i II oraz III klasy), kasę z pomieszczeniem bagażowym oraz pomieszczenia dla zawiadowcy i dyżurnego ruchu. W wariancie rozszerzonym wprowadzono dodatkowo hall, bufet z zapleczem kuchennym oraz punkt pocztowy. Od strony torów zaplanowano wysunięte poza obrys budynku pomieszczenie z dużymi oknami dla dyżurnego ruchu, gdzie znajdowały się urządzenia do sterowania ruchem kolejowym. Na wyższych kondygnacjach przewidziano mieszkania służbowe dla urzędników kolejowych. W wariancie rozszerzonym uwzględniono ponadto możliwość wyprowadzenia z holu schodów do piwnicy i połączenie w ten sposób dworca z ewentualnym tunelem pod torami, a w efekcie bezkolizyjne przejście na dalsze peronyMichał Pszczółkowski, Projekty typowe w architekturze dworców kolejowych, [w:] Piękne, użyteczne, zbędne… Obiekty kolejowe w Polsce, pod red. M. Kapiasa i D. Kellera, Rybnik 2016, s. 241. Zob. również schematy zamieszczone w: s. Anna Tejszerska, Styl narodowy w architekturze dworców dwudziestolecia międzywojennego, [w:] Piękne, użyteczne, zbędne… Obiekty kolejowe w Polsce, pod red. M. Kapiasa i D. Kellera, Rybnik 2016, s. 273, przytoczone za A. Wasiutyński, Drogi żelazne, Warszawa 1925, s. 480..
Budynek wpisany do rejestru zabytków, decyzją z dnia 5 października pod nr 181.
Wypadek kolejowy z 1 maja 1972 r. 1 maja na stacji parowóz Ty2-1191 zderzył się z 3 wagonami osobowymi.
Stacja Sierpc w kulturze