W 1848 roku wybrał się do siostry do Radoboja, gdzie poznał się z wiedeńskim botanikiem i paleontologiem prof. Ungerem, który rozbudził jego zainteresowania tymi dziedzinami wiedzy. W czasie rewolucji w 1848 r. wykorzystał swoje medyczne wiadomości przy opatrywaniu rannych, a następnie zaprzyjaźnił się z rewolucjonistami Lajosa Kossutha. Został członkiem legionu akademickiego, a w końcu jego porucznikiem. Brał udział w bitwach pod Budatinem i przy odsieczy pod Komarnem.
Po rewolucji powrócił do Wiednia, by ukończyć studia. 25 lutego 1850 r. otrzymał tytuł doktora medycyny. Od 23 lipca 1850 r. do 1853 r. był c.k. lekarzem okręgowym w Bańskiej Bystrzycy. W latach 1853-1868 pracował na stanowisku lekarza Komory Górniczo-Leśnej w Breźnie. W maju 1856 roku ożenił się z dwudziestoletnią Marią Szakmayerową, z którą jednak rozszedł się po roku. Przyjaciel Jan Čipka poznał go w maju 1857 roku z Emilią Grozerową (ur. 1835), w Bańskiej Bystrzycy, z którą wziął ślub 14 lutego 1858. Mieszkali w Breźnie, gdzie urodziło się im czworo dzieci: Berta (ur. 1859, zm. 1873), Mária (ur. 1861, zamężna Teschlerová), Oľga (ur. 1862, zm. 1863) i Gustáv (ur. 1867, zm. 1872). Od 1868 r. rodzina mieszkała w Kremnicy.