Samotne migotanie przedsionków (ang. lone atrial fibrillation) – termin wprowadzony na określenie pacjentów w wieku poniżej 65 lat z migotaniem przedsionków, bez klinicznych ani echokardiograficznych cech choroby układu krążenia lub oddechowego. Rokowanie u takich pacjentów jest dobre.
Objawy kołatanie serca ból w klatce piersiowej duszność łatwe męczenie się zawroty głowy omdlenie poty gorsza tolerancja wysiłku uczucie lęku wielomocz nieregularne tętno z deficytem tętna Niekiedy pierwszą manifestacją migotania przedsionków są powikłania zatorowe lub zaostrzenie niewydolności serca.
EKG thumb|400px|right|Migotanie przedsionków (górny zapis) i rytm zatokowy (dolny zapis) Ekg jest podstawowym elementem w rozpoznaniu migotania przedsionków: całkowita niemiarowość komór z częstością akcji serca zwykle około 100-150/min brak załamków P odstępy R-R nieregularne obecna fala migotania – fala f (falujący ruch linii izoelektrycznej najlepiej widoczny w odprowadzeniu V1, o częstości około 350-600/min) zespoły QRS zwykle wąskie