Wraz z odejściem Waldemara Domagały (właśnie skończył studia na wydziale architektury i z tą dziedziną wiązał swoją karierę zawodową) skończył się folk-rockowy okres w dziejach grupy, a decydujący wpływ na repertuar grupy zyskał Aleksander Nowacki.
Zmiany personalne thumb|Homo Homini w trzecim składzie, pierwszy z prawej: Mirosław Peśla thumb|Członkowie Homo Homini w 2007 roku, od lewej: Waldemar Domagała, Aleksander Nowacki, Andrzej Krupiński
Na początku 1975 roku Waldemara Domagałę zastąpił Zbigniew Brzeziński (eks-Kram), a następnie Mirosław Peśla (eks-Centrum). W tym samym roku na XIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Homo Homini otrzymał II nagrodę za utrzymaną w stylu reggae piosenkę pt. W tym domu straszy. Kompozycja została nagrodzona również na festiwalu w Lipsku i na Festiwalu Krajów Nadbałtyckich. Do 1977 roku Homo Homini było triem, a od 1978 r. kwintetem, który oprócz Nowackiego i Krupińskiego współtworzyli: gitarzysta Krzysztof Ciepliński (eks-Bumerang) i dwie byłe wokalistki grupy Pro Contra – Alicja Godlewska i Bogumiła Kowalska. Z końcem lat siedemdziesiątych popularność zespołu zaczęła maleć, lecz zdążył on wylansować kilka przebojowych nagrań, m.in.: „Za górą, za dniem”, „Mam skłonności do przesady”, „Za wieczoru złotą bramą”, „W rabarbarowym gaju”, „Więcej wciąż przed nami niż za nami”.