Akrobacja indywidualna to sportowa dyscyplina spadochronowa. Polega ona na poprawnym wykonaniu, w czasie swobodnego spadania, w jak najkrótszym czasie wiązanki sześciu figur (dwa salta w tył, cztery spirale) thumb|240px|Swobodne spadanie – płaska sylwetka (czerwiec 2014) W 1985, we wprowadzonej początkowo do zawodów konkurencji skoków z opóźnionym otwarciem, ocenie podlegała dokładność opóźnienia i utrzymanie stabilnej pozycji spadania. Z czasem konkurencja ta przekształciła się w konkurencję akrobatyczną, gdzie zawodnik po wyskoczeniu z samolotu lecącego na wysokości 2000 m i po osiągnięciu jak największej prędkości spadania, a taką osiąga się po upływie około 12 sekund, musiał wykonać na określonym kierunku wiązankę figur, składającą się z czterech spiral i dwóch salt, np.: spiralę w lewo, spiralę w prawo, salto w tył, spiralę w prawo, spiralę w lewo, salto w tył i otwierać spadochron przed upływem 30 sekund, od momentu oddzielenia się od pokładu statku powietrznego. Sędziowie znajdujący się na ziemi i obserwujący skoczka przez telemetry, oceniali czas i poprawność wykonania wiązanek.