Ślina człowieka mały|Ślina człowieka – kałuża śliny Ślina człowieka jest wodnistą i najczęściej lekko spienioną cieczą. Jest wydzieliną dużych i małych gruczołów ślinowych, nazywanych śliniankami i jest to ślina właściwa. Płyn znajdujący się w jamie ustnej nazywamy śliną mieszaną, gdyż zawiera również płyn dziąsłowy i przesięk surowicy krwi, resztki pokarmowe, złuszczony nabłonek, leukocyty, bakterie wraz z ich metabolitami oraz wydzieliny z nosa i gardła.
Właściwości fizyczne i chemiczne przejrzystość: przejrzysta/lekko mętna (w zależności od składu i obecności bąbelków powietrza) barwa: brak (bezbarwna, przezroczysta) gęstość: 1,002-1,12 g/ml (zależna od aktualnego składu) pH: 6,8-7,2 osmolalność: zazwyczaj niższa niż osocza, zależy od aktywności wydzielniczej (przy maksymalnym wydzielaniu staje się izotoniczna) lepkość: w prostym badaniu wiskozymetrem Ostwalda (25 °C) ślina ma tylko nieznacznie większą lepkość (1 cP = 1·10−3 Pa·s) niż woda (0,89·10−3 Pa·s), jednak ślina jako płyn nienewtonowski nie ma stałego współczynnika lepkości i zależy on od szybkości ścinania (gradientu prędkości): spada on z 400 P (40 Pa·s) do 0,1 P (1·10−2 Pa·s) w zakresie szybkości ścinania od 2,5·10−3 do 10 Hz (25 °C).