Według szkół buddyzmu tybetańskiego sakja, kagyu i gelug wyróżnia się cztery klasy tantr: (1) tantry Kryja, (2) tantry Czarja, (3) tantry Jogi, (4) tantry Jogi Najwyższej. W Japonii również istnieją nauki tantryczne linii przekazu shingon. Są to dogłębne nauki również mówiące o naturze umysłu, które można porównać do tantr klas Kryja, Czarja, Jogi. We wszystkich klasach tych tantr kultywuje się w praktyce cztery rodzaje czystości: (1) czyste formy, tzn. jidamy, (2) czyste miejsce, tzn. mandala, tzw. pałac jidama z otoczeniem, (3) czyste widzenie, tzn. jedność „pustości“ i błogości, (4) czystą aktywność - nieograniczoną, dla pożytku wszystkich istot. W szkole ningma natomiast w miejsce klasy tantr Jogi Najwyższej przyjmuje się trzy klasy tantr, zwane tantrami wewnętrznymi: Maha Joga, Anu Joga i Ati Joga - inaczej zwana dzogczen. Przy czym należy zaznaczyć, że dzogczen posiada również swoje unikalne tantry, np. kolekcję tantr zwaną „Siedemnastoma Tantrami“, spopularyzowaną w Tybecie przez mahasiddhę Wimalamitra (wylie. Dri-med Bshes-gnyen;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tantryzm buddyjski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.