18 Armia (niem. 18 Armee) – jedna z niemieckich armii z okresu II wojny światowej, brała udział w agresji na Francję i ataku na Związek Radziecki.
Historia Utworzona 4 listopada 1939 na bazie sztabu 5 Armii. W grudniu 1939 i styczniu 1940 przebywała na zachodnich terenach III Rzeszy. Brała udział w agresji na Francję i zdobyciu Paryża. Początkowo podlegała Grupie Armii B. Od 22 czerwca 1941 w składzie Grupy Armii Północ uczestniczyła w agresji na ZSRR. W czasie operacji zaczepnej prowadzonej od 26 listopada do 28 grudnia 1941 przez Armię Czerwoną, jej oddziały prawego skrzydła doznały znacznych strat. W czasie walk pod Leningradem, 12 lipca 1942 roku nad rzeką Wołchow żołnierze z 18 Armii wzięli do niewoli gen. Andrieja Własowa, dowódcę 2 Armii Uderzeniowej Armii Czerwonej. W 1945 wchodziła w skład Grupy Armii Kurlandia. Otoczona w tzw. kotle kurlandzkim w maju 1945 oddała się do niewoli Armii Czerwonej.
Dowódcy listopad 1939 - styczeń 1942: Georg von Küchler styczeń 1942 - marzec 1944: gen.