Przy ul. Dobrej Rady mieścił się Zakład Wychowawczy dla chłopców. Prowadzili go ojcowie Salezjanie. Założycielem placówki był ks. Karol Lubianiec, którego celem było zorganizowanie instytucji mającej opiekować się sierotami. Około 1905 r. otrzymał pozwolenie od władz carskich na budowę zakładu. Fundusze na jej powstanie zgromadził z datków od okolicznej ludności. Chłopcy, w głównej mierze sieroty, uczyli się tam zawodu cieśli, stolarza lub ślusarza. Niedaleko zakładu, na górce znajdował się neogotycki kościół pw. Opatrzności Bożej.
Od strony południowej przecinał dzielnicę szlak kolejowy Wilno – Warszawa. Za Szpitalem Kolejowym (obecnie Vilkpėdės ligoninė), w dole rozciągała się prochownia.
W Wilczej Łapie zlokalizowane były także składy z amunicją, m.in. w Lesie Burbiskim (obecnie Burbiškių parkas), które zostały wysadzone przez Sowietów w 1941 r.
Na kilka lat przed wojną rozpoczęła się tam budowa stadionu sportowego. Wyrównano teren i ułożono bieżnię, jednak obiektu nie ukończono. Po wybuchu wojny Niemcy rozkopali teren i ułożyli tory (tzw.