Wroniec (Huperzia Bernh.) – rodzaj roślin należący do rodziny widłakowatych. W wąskim ujęciu (w systemie PPG I z 2016) obejmuje 25 gatunków (w niektórych ujęciach liczba gatunków zmniejszana jest do 10–15). Są to rośliny naziemne, czasem też naskalne, rosnące w strefie klimatu umiarkowanego i arktycznego oraz w górach w strefie międzyzwrotnikowej. Zasiedlają zwykle lasy i siedliska w strefie alpejskiej. We florze Polski występuje tylko jeden gatunek – wroniec widlasty Huperzia selago.

Nazwa naukowa rodzaju nadana została dla upamiętnienia niemieckiego ogrodnika, specjalizującego się w hodowli paprotników – Johanna Petera Huperza.

Morfologia thumb|Dychotomicznie rozgałęziony pęd widłaka wrońca thumb|Zarodnie Huperzia serrata Pokrój sporofitu Rośliny niewielkie o pędach prosto wznoszących się lub podnoszących się (brak pędów płożących się, poziomo rosnących), osiągających od 3 do 32 cm wysokości. Pędy dychotomicznie rozgałęzione osiągają wraz z okrywającymi je liśćmi od 2 do 16 mm średnicy. Korzenie tworzą się w górnej części pędów, skąd kierują się w dół w obrębie kory i przebijają pęd na poziomie gruntu. W górnej części pędu występują bulwki (różniące ten rodzaj od bardzo podobnych roślin z rodzaju Phlegmariurus).