O ile koncept osobnej rodziny w połowie XX wieku i później nie został szerzej przyjęty, o tyle akceptowano wówczas już dość powszechnie odrębność rodzaju Huperzia. W 1964 Josef Holub wyłączył część jego gatunków w osobny rodzaj Phlegmariurus, z którego sam jednak zrezygnował łącząc je ponownie pod nazwą Huperzia w 1985. W kolejnych latach w różnych ujęciach rodzaje te były łączone lub rozdzielane. Badania molekularne i uwzględnienie relacji z Phylloglossum zaowocowało przyjęciem w systemie PPGI klasyfikacji obejmującej te trzy rodzaje, łączone w ramach podrodziny Huperzioideae. Rodzaj Phlegmariurus włączony został jednak do Huperzia m.in. przez bazy „Plants of the World Online” i „The World Flora Online”.
Wykaz gatunków (wąskie ujęcie) Huperzia hippuridea (Christ) Holub Huperzia hippuris (Desv. ex Poir.) Trevis. Huperzia lucidula (Michx.) Trevis. Huperzia montana (Underw. & F. E. Lloyd) Holub Huperzia pithyoides (Schltdl. & Cham.) Holub Huperzia selago (L.) Bernh. ex Schrank & Mart. – wroniec widlasty, widłak wroniec Huperzia serrata (Thunb.) Trevis. Huperzia stemmermanniae (A. C. Medeiros & W. H. Wagner) Kartesz
Zastosowanie Wroniec widlasty stosowany jest jako lek wymiotny. Huperzia serrata wykorzystywany był eksperymentalnie w terapii choroby Alzheimera.
Przypisy
Kategoria:Widłaki