Jan Mocny lub Jan Stały (ur. 30 czerwca 1468 Miśnia, zm. 16 sierpnia 1532 Schweinitz) – elektor Saksonii w latach 1525–1532.
Był nazywany „Stałym” za wytrwanie przy luteranizmie.
Życiorys Jan Stały urodził się 30 czerwca 1468 roku w Miśni, jako piąty z siedmiorga dzieci (i czwarty z pięciu synów) elektora Saksonii Ernesta i jego żony Elżbiety Wittelsbach, córki księcia Bawarii Alberta III. Miał trzech starszych braci. W 1486 roku najstarszy z nich – Fryderyk III Mądry – został elektorem Saksonii. Dwaj młodsi bracia rozpoczęli karierę kościelną: Albrecht został arcybiskupem Moguncji, zaś Ernest arcybiskupem Magdeburga. Fryderyk nie miał dzieci, zaś Albrecht i Ernest także już nie żyli. W 1525 roku Jan został elektorem Saksonii. Kontynuował politykę brata, wspierał rozwój reformacji. Dwa lata po objęciu władzy uznał luteranizm za religię państwową.
Zmarł w Schweinitz 16 sierpnia 1532 roku, a jego następcą został najstarszy z synów, Jan Fryderyk I.
Rodzina 1 marca 1500 roku w Torgau Jan poślubił Zofię Mecklenburg-Schwerin, córkę księcia Mecklenburgii Magnusa II i księżniczki pomorskiej Zofii;