Dzięki temu pałac w Nakle Śląskim wyróżniał się na tle innych śląskich rezydencji arystokratycznych ówczesnej doby – był unikalnym przykładem stylu neogotyckiego w regionie.
Właściciele pałacu Lista kolejnych właścicieli pałacu oraz ich rola w jego rozwoju: Hrabia Hugo I Henckel von Donnersmarck (1811–1890) – inicjator budowy pałacu. Zarządzał majątkiem nakielskim od 1845 roku aż do swojej śmierci w 1890 r. To on sfinansował wzniesienie nowej rezydencji; pałac początkowo służył jako letnia rezydencja, jednak za jego życia stał się ważnym ośrodkiem rodowym. Laura von Kaszonyi – druga żona Hugona I. Według lokalnej legendy to właśnie dla niej hrabia Hugo miał wybudować pałac, a na fasadzie umieszczono dwa herby: Donnersmarcków oraz von Kaszonyi (które zachowały się do dziś we fragmentarycznym stanie). W rzeczywistości pałac ukończono w 1858 roku, zaledwie rok po śmierci pierwszej żony Hugona (również noszącej imię Laura, z domu von Hardenberg), co czyni tę opowieść mało prawdopodobną. Po śmierci Hugona I w 1890 r. jako wdowa Laura zarządzała dobrami do 1905 roku (nie doczekała się potomstwa). Hrabia Łazarz IV Henckel von Donnersmarck (1835–1914) – najstarszy syn Hugona I. Uznawany za założyciela nakielskiej linii rodu, przejął pałac jako swoją siedzibę około 1905 roku, po śmierci macochy.