– w bryle i zdobieniach widać wpływy angielskiego neogotyku (styl Tudorów) oraz form neoromańskich, zgodnie z ówczesną modą wśród arystokracji. Do pałacu prowadzi reprezentacyjne wejście z ozdobnym portalem, nad którym zachowały się fragmenty kartuszy herbowych – rodowego herbu Henckel von Donnersmarck oraz herbu Laury von Kaszonyi. Układ pomieszczeń wewnętrznych podporządkowany był zarówno funkcjom reprezentacyjnym, jak i mieszkalnym. Wnętrza pierwotnie cechowały wysokie sufity, duże okna i bogate detale sztukatorskie, a część sal posiada sklepienia kolebkowe z gzymsami (fasetami) i sztukateriami zachowanymi do dziś. Materiałem budowlanym jest murowana cegła, obecnie otynkowana na jasny kolor (co uwidoczniło się po renowacji wieży w 2021 r., kiedy to odtworzono oryginalną jasną barwę jej elewacji). Pałac nakryty jest wielospadowym dachem z dachówki ceramicznej o ceglastoczerwonej barwie, spod której wyłaniają się kominy i wieżyczki wentylacyjne. Całości dopełnia rozległy park krajobrazowy otaczający rezydencję – zaprojektowany w połowie XIX wieku przez słynnego architekta ogrodów Petera Josepha Lenné, z zachowanym starodrzewem, trzema ozdobnymi bramami wjazdowymi i dawnymi budynkami gospodarczymi.