kluczowym elementem przygotowań jest opracowanie planów reagowania kryzysowego, które to plany opisują kto, co i kiedy będzie robił, za pomocą jakich sił i środków i na jakiej podstawie prawnej – przed, w czasie i natychmiast po zdarzeniu kryzysowym. Przygotowanie to także zapewnienie zasobów specjalistycznych sił i środków reagowania, takich jak: stanowisko kierowania, system łączności kryzysowej, system alarmowania oraz personel reagowania kryzysowego, a także ewidencja zasobów sił i środków przydatnych do reagowania kryzysowego.
Reagowanie
następuje po wystąpieniu realnego zagrożenia lub zdarzenia. Jego celem jest uruchomienie działań prewencyjnych zapobiegających lub minimalizujących możliwość zniszczeń, a po ich wystąpieniu, podjęcie akcji ratowniczej celem dostarczenia pomocy poszkodowanym i ograniczenia wtórnych szkód i strat.
Faza reagowania wymaga: Przestrzegania dyscypliny obiegu informacji Gromadzenia informacji i dokumentowania działań Unikania działań nieprzemyślanych Profesjonalnej informacji (rzecznika) Prognozowania rozwoju wydarzeń Przewidywania skutków podejmowanych decyzji Uwzględniania implikacji prawnych decyzji Zagwarantowania funkcjonowania instytucji publicznych
Odbudowa