Odkrycie faz Wenus Galileusz opisał Haec immatura a me iam frustra leguntur -oy („Te niedojrzałe rzeczy są już na próżno przeze mnie czytane -oy”), co znaczyło Cynthiae figuras aemulatur Mater Amorum („Matka Miłości (Wenus) naśladuje figury Cyntii (Księżyca)”)Kepler błędnie zrozumiał anagram saturnowy jako Salve, umbistineum geminatum Martia proles („Witaj bliżniacze potomstwo Marsa”) uznając to za odkrycie 2 satelitów Marsa, zaś wenusjański również błędnie jako Macula rufa in Jove est gyratur mathem etc (Na Jowiszu wiruje czerwona plama). Zarówno księżyce Marsa jak Wielka Czerwona Plama na Jowiszu istnieją, lecz odkryto je później. On Prediction in Science.
W 1655 Huygens odkrył księżyc Saturna nazwany później Tytanem. W roku 1656 donosząc o tym odkryciu w ulotce De Saturni luna observatio nova (Nowa obserwacja księżyca Saturna), umieścił tam również anagram, skrywający wyjaśnienie niezwykłego, zmiennego wyglądu szóstej planety:
W lipcu 1659 roku w traktacie Systema Saturnium (System Saturna) przedstawił swój model w pełnym kształcie, rozszyfrowując również anagram sprzed trzech lat: Annulo cingitur, tenui, plano, nusquam cohaerente, ad eclipticam inclinato co można przetłumaczyć: Jest on [Saturn] otoczony przez cienki, płaski dysk, który nigdzie go nie dotyka i jest nachylony do ekliptykiPierścienie Saturna..