Dawniej używany podział wyróżniał postać ostrą, podostrą i przewlekłą infekcyjnego zapalenia wsierdzia.
Epidemiologia zapadalność w populacji ogólnej: 2–12 osób na 100 tys. na rok i zwiększa się z wiekiem większość dorosłych chorych jest w wieku 50–70 lat choroba dotyczy mężczyzn dwukrotnie częściej niż kobiety częstość wśród osób z wadą serca: 1–2% znacznie zwiększona częstość u osób poddawanych hemodializom 10–15% przypadków to zakażenia szpitalne (najczęściej związane z procedurami inwazyjnymi)
Etiologia najczęściej bakteryjna (w 90%): paciorkowce (Streptococcus viridans), gronkowce (gł. Staphylococcus aureus, rzadziej Staphylococcus epidermidis), inne ziarenkowce (enterokoki, pneumokoki, gonokoki), bakterie Gram(-) z grupy HACEK, prątki (rzadko) rzadko grzybicza (bielnik biały, kropidlaki, Histoplasma capsulatum) bardzo rzadko inna (chlamydie, riketsje, mykoplazmy) U ok. 1/3 chorych nie udaje się ustalić etiologii. Znaczna część pozostałych przypadków ma swoje źródło w chorobach zębów i przyzębia.