Romuald Włodzimierz Rykowski (ur. 15 stycznia 1915 w Szymakach k. Płońska, zm. 14 grudnia 1988 w Ciechanowie) – działacz społeczny, regionalista, wieloletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Przasnyskiej.
Życiorys Pochodził z inteligenckiej rodziny. Był synem prawnika Heliodora Rykowskiego i Marianny z Zadrożnych. W czasie I wojny światowej przebywał z rodziną w bieżeństwie w Niżyniu. Dzieciństwo spędził w Chorzelach, gdzie ojciec był obrońcą sądowym. Tam ukończył szkołę podstawową. Był absolwentem gimnazjum męskiego w Przasnyszu. Ukończył też wiele kursów specjalistycznych. Odbył służbę wojskową w 6 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. W 1939 brał udział w wojnie obronnej, walcząc na linii Małkinia–Ostrów Mazowiecka–Długosiodło–Różan–Pułtusk–Wyszków–Kamieńczyk. Pod Siedlcami 14 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do końca II wojny światowej.
Do Przasnysza powrócił 1 kwietnia 1946. Pracował w Sądzie Grodzkim w Przasnyszu, w Wydziale Zatrudnienia i Płac Zjednoczenia Budownictwa Wiejskiego w Ciechanowie i w Przasnyskim Przedsiębiorstwie Budowlanym. Na emeryturę przeszedł w 1978.