Wpływ Autor z pewnością nie miał zamiaru obalać moralności, lecz raczej poszerzać jej horyzonty. Kontrowersje budziły jego książki o chrześcijaństwie, mimo iż nie atakowały bezpośrednio Free Thoughts on Religion (1720) i An Enquiry into the Origin of Honour and the Usefulness of Christianity (1732). W swej A priori and a posteriori dowodzi, ze wszystkie prawa ustanowione były rezultatem egoistycznych dążności silnych ("selfish aggrandizement") i zapewniania sobie ochrony przez słabych.
Ironiczne paradoksy Mandeville'a są interesujące jako opozycja wobec "przyjemnej moralności" Shaftesbury'ego, i jako inne podejście do spraw egoizmu niż mieli Thomas Hobbes i Helvétius. Z pewnością Mandeville to jeden z najbardziej oryginalnych i bystrych umysłów XVIII stulecia. Pełnymi garściami czerpał z niego David Hume, który również zastanawiał się and związkiem między prawami i potrzebami a egoizmem, jak i później Jeremy Bentham, twórca utylitaryzmu (utilitarianism), głoszącego prymat użyteczności nad innymi motywami działań ludzkich.