thumb|Ruiny pałacu Sapiehów w Różanie thumb|Pałac Branickich w Białymstoku Jan Zygmunt Deybel von Hammerau niem. Johann Sigmund Deybel (ur. około 1685–1690 w Saksonii, zm. 1752) – saski architekt rokokowy, w Polsce od początku XVIII wieku, major artylerii koronnej.
Życiorys W Polsce od 1719 roku, od 1721 pracował w warszawskim urzędzie budowli królewskich, od 1726 architekt króla Augusta II Mocnego. Oficer artylerii konnej, w 1736 awansowany na kapitana, w 1746 na majora.
Posługiwał się formami architektury francuskiej w oparciu o albumy J. Mariette’a L’Architecture française (3 tom, 1727–1737). Był nauczycielem architekta Efraima Szregera i malarza Zygmunta Vogla.
Ojciec Krystiana Godfryda Deybla de Hammerau (1725–1798), polskiego generała.
Ważniejsze prace przebudowa pałacu w Wilanowie (1729–1734, m.in. budowa Sali Jadalnej w skrzydle południowym) przebudowa pałacu Czartoryskich w Puławach (1730–1736) projekt i przebudowa pałacu Branickich w Białymstoku (1728–1752) projekt pałacyku gościnnego Branickich w Białymstoku (zrealizowany ok. 1771 przez Jana Henryka Klemma) budowa pałacu Sapiehów w Warszawie (1731–1746) kościół św. Trójcy w Wołczynie niezrealizowany projekt pałacu Pijarskiego na rogu ul.